Historia ayurvedy

Mówi się, że Ajurweda jest wieczną nauką, powstałą w powszechnej świadomości (Brahma) i przekazaną, poprzez medytację, starożytnym indyjskim mistykom. Ta starohinduska sztuka leczenia i zachowania pierwotnej równowagi organizmu sięga aż 5000 lat wstecz. Swoje początki odnotowuje w latach 3300–1300 p.n.e., gdzie cywilizacja epoki brązu rozkwitła w dolinie Indusu.

Wiele potraw i przypraw kojarzonych z dzisiejszą kuchnią ajurwedyjską było już wtedy wykorzystywanych. Następnie praktykowana przez Aryów duchowość zamknięta w Wedach skupiała się na celebrowaniu żywiołów życia: ognia, wody i wiatru. Ponieważ teoria ajurwedyjska głosi, że wszystkie dziedziny życia wpływają na zdrowie, to właśnie w Wedach znajdziemy szeroki zakres tematów od technik opieki zdrowotnej, przez sztukę, aż po politykę.

Coraz większa świadomość...

Pomimo najazdów w XIII wieku oraz podboju znacznej części Indii w XVI wieku Ajurweda nadal była obecna w medycynie. Pomimo postrzegania zachodniej medycyny jako normatywnej, nie zanikła. W latach 1858–1947 Brytyjczycy starali się narzucić swoją wersję cywilizacji Indiom, jednocześnie pracując nad zebraniem wiedzy na temat indyjskich roślin leczniczych. Bezwiednie kontynuując to, co zaczęło się w czasach wedyjskich.

Niestety w pewnym momencie nie dało się odróżnić naciągaczy od autentycznych praktykujących, co doprowadziło do zniwelowania mocy tekstów i technik. Dzięki temu, że Ajurweda przetrwała na obrzeżach, gdzie utrzymano tradycyjne sposoby życia, gdy Indie odzyskały niepodległość, została na nowo przyjęta przez rząd. W 1979 roku Światowa Organizacja Zdrowia uznała ją za jedną z koncepcji zdrowia i terapii..

Czakry energetyczne

Jak wiemy z nauk indyjskich mędrców, w naszym organizmie znajdują się kanały energetyczne. Krzyżują się one w siedmiu miejscach zwanych czakrami. Odpowiadają one za odbieranie, przechowywanie i korzystanie z energii. Położona u podstawy kręgosłupa czakra korzeniowa jest odpowiedzialna za poczucie bezpieczeństwa.

Muladhara to pierwsza z czakr, fundament dla reszty. Obejmuje podstawowe potrzeby fizyczne i emocjonalne, które powinniśmy zaspokoić.

Druga czakra, Svadhisthana znana jest jako czakra kreatywności i seksualności. Znajduje się powyżej kości łonowej, obejmując obszar narządów płciowych i podbrzusze. Zrównoważona prowadzi do dobrego samopoczucia, obfitości i przyjemności. Zachwiana powoduje niestabilność emocjonalną, zaburzenia seksualne lub skłonność do uzależnień.

Manipura jest czakrą splotu słonecznego. Położona od pępka aż do mostka jest źródłem osobistej mocy, rządzi samooceną i energią. Kontroluje również metabolizm. Poczucie pewności siebie i motywacji oznacza zdrową i otwartą czakrę. Niska samoocena, problemy z podejmowaniem decyzji czy złość, pojawiają się, gdy jest zablokowana.

Anahata, zwana czakrą serca, znajduje się w centrum. Jest to obszar, w którym fizyczność spotyka duchowość. Kiedy jest otwarta, człowiek jest współczujący, szybko wybacza, akceptuje innych i siebie. Natomiast zamknięta może powodować gniew, zazdrość, strach i nienawiść.

Piąta czakra, Vishuddha, jest pierwszą z trzech duchowych czakr. Reguluje obszar tarczycy, szczęki, szyi, ust i języka. Być zorientowanym w piątej czakrze to słuchać i wyrażać się dzięki wyższej formie komunikacji. Jej esencją jest wiara i zrozumienie.

Ajna znajduje się w obszarze trzeciego oka (między brwiami). To centrum intuicji; prowadzi do wewnętrznej wiedzy. Umożliwić może jasnowidzenie, telepatię, czy świadome śnienie.

Ostatnia to Sahaswara. Określana jako tysiąca płatków lotosu jest najwyższą czakrą i znajduje się na czubku głowy. Jest źródłem oświecenia i duchowego połączenia z jaźnią, istotami, a nawet i boską energią we wszechświecie.